X
تبلیغات
رایتل

به وب سایت منتظران یوسف زهرا (عج) خوش آمدید

این وبلاگ سعی بر این دارد که علائم و شرائط و اوضاع آخرالزمان را بررسی نماید

ظهور در زحل


                                                   ظهور منجی در دورۀ زحل


از کلمات دانشمندان و آگاهان به نجوم و احکام آن، درمی‏یابیم که ظهور منجی، پس از سپری‏شدن دورۀ قمر، در دورۀ زحل روی می‏دهد.
به اعتقاد منجّمین قدیم، هر یک از ستارگان هفتگانۀ زحل، مشتری، مرّیخ، شمس(1)، زهره، عطارد و قمر، دوری هفت‏ هزار ‏ساله دارند، و با توجّه به اینکه گفته ‏شده است، آدم‏(علیه‏السّلام) در ابتدای دور قمر می‏زیست(2) و از آن زمان تا کنون، حدود هفت هزار سال گذشته است، اکنون ما در ابتدای دور زحل قرار گرفته‏ایم.
همچنین، طبق برخی تقسیمات نجومی، در هر دورۀ هفت‏ هزار ساله، هر یک از ستارگان یادشده، خود، دوری هزار ساله دارند، و چون ابتدای دور را از زحل می‏گیرند، بر این اساس، ما در ابتدای دور هزار سالۀ زحل از دورۀ هفت‏هزارۀ جدیدِ زحل قرار گرفته‏ایم. 
اینکه خواجه حافظ شیرازی، حوادث پُرشور و شرّ زمان خویش و زمانهای بعد را به دور قمر نسبت داده، به دلیل قرارگرفتن وی در هزارۀ آخر منسوب به قمر از هفت‏هزارۀ پیشین منسوب به همین ستاره است:
این چه شور است که در دور قمر می‏بینم همه آفاق پر از فتنه و شر می‏بینم... 
ظاهراً خواجه نصیرالدّین توسی نیز بر همین مبنا، ظهور امام مهدی(علیه‏السّلام) را در دورۀ زحل پیش‏بینی کرده است؛ زیرا چنان ‏که گفتیم، ما در ابتدای هفت‏هزارۀ جدید و هزارۀ اوّل آن قرار گرفته‏ایم که هر دو به زحل منسوب‏اند:
در دور زُحَل ظهور مهدی است جرم دَجَل و دجالیان است 
البتّه شعر خواجۀ توسی به این نکته هم اشاره دارد که ظهور امام مهدی(علیه‏السّلام) پس از یک دورۀ تقریباً 29 سالۀ گردش زحل به دور خورشید روی می‏دهد که در این باره، توضیحات مفصّلی ارائه خواهیم داد.
نوسترادموس هم، در بخشی از نامه‏اش به پادشاه فرانسه، چنین می‏نویسد:
بعد از زمانی طولانی، حکومت زحل تجدید خواهد شد، عصر تلایی فرا 
می‏رسد، خدای آفریننده صدای نالۀ مردم را می‏شنود و شیطان در 
چاهی عمیق به بند کشیده خواهد شد. در آن زمان، بین خداوند و انسانها 
صلحی جهانی آغاز می‏گردد که هزار سال طول خواهد کشید(3).(4)
زمان آغاز دوران جنگ و خونریزی
اینک زمان آن رسیده است که شعر خواجه نصیرالدین توسی را نقل کرده و پرده از اسرار آن برداریم:
ناظم‏الإسلام کرمانی، در «علائم الظهور، ص 81، مقالۀ 4»، این دو بیت شعر را به خواجه نصیرالدّین توسی نسبت داده است:
در دور زُحَل ظهور مهدی است جرم دَجَـــل و دجــــالیــــان است
در آخــــــــــــــر واو‏‏ و ‏‏اوّل‏ زای چون نیک نظر کنی همان است(5)


بر اساس احکام نجومی، زحل ستارۀ اختلاف، دشمنی، جنگ و خونریزی است.